روز اول شما به شدت دلتون میگیره چون اطرافتون پر از آدم های غریبه و شایدم سیاه پوسته ، اگر شانس بیارید که معمولا هم با همکاری کارکنان سازمان حمایت از پناهندگان که به COA معروف هست این شانس رو میارید،اتاقی که بهتون میدن با چند نفر هموطن شریک هستید،هرکس تخت و کمد جداگانه ای داره، طبق سفارش هایی که آشناهاتون بهتون کردن سعی میکنید راجع به کیس یا همون داستانتون با کسی حرف نزنید که البته دلیله خواصی نداره ولی توصیه میکنم کلا به این محیط اعتماد نکنید.چون همه جا آدم خوب و بد هست.